หุ หุ ในที่สุดก็มีเพื่อนใจบุญลากไปดูเรื่องเพื่อนสนิทจนได้(จิงๆคือลากมันไปมากกว่า) นึกว่าจะได้ดูจาก VCD แทนซะแระ เรื่องมันเริ่มมาจากหลังอัพบล๊อคมะวานก็คุยเอ็มกะเอ็ดดี้(ผีน่ารัก)ก็บอกมันว่าเซ็งๆอยากดูหนัง ก็เลยนัดกันไปดูที่เมเจอร์ตอนแรกกะจะดู Wallance & Gommit แต่ดันมีรอบ 23.20 น.ดึกโคตร ไปๆมาๆกลายเป็นได้ดูเรื่องเพื่อนสนิทไปซะงั๊น ทั้งๆที่เอ็ดดี้มันไม่อยากดูอ่ะน่ะแต่ก็ดันทุรังดูไปจนได้สิน่า ขอบใจมึงมากๆว่ะประทับใจเพื่อนเสนียดอย่างมึงจิงๆ หุ หุ(ล้อเล่นๆน่า)

ดูจบแล้วรู้สึกดีนะแต่หลายๆเรื่องก็ไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่(ก็มันหนังนิ) แต่ผมว่าหนังเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ตัวประกอบแย่งซีนมากๆ สีสันจัดจ้านเกิ๊น(ฟุเหยิน เจ๊แตน โอ๋สาวหื่น) ตอนแรกกะว่าเศร้าน้ำตาแตกแน่ กลายเป็นตลกปนซึ้งซะงั้น.. แต่ก็ดีนะได้อารมณ์ไปอีกแบบ

ไปดูเรื่องนี้กลับมาได้อะไรมาคิดหลายอย่าง

..อย่าคิดว่าคุณเข้าใจคนอื่น.. ในเมื่อคุณยังไม่เข้าใจตัวเองเลย..

..การเดินหนีความจริง กับการไม่ยอมรับความจริง.. มันต่างกัน..

..หลายๆครั้งความรักมันก็ไม่รู้กาละเทศะ..

..อย่าคิดจะมีความรักเพราะอยากจะมีคนรัก..

..ศิลปะทำให้คนอ่อนไหว.. แต่ธรรมชาติทำให้คนเข้มแข็ง..

..การรอความรักเป็นเรื่องทรมาณ แต่การรู้ว่าสิ่งที่รอมันไร้ความหมาย...มันทรมาณกว่า..

..ความห่วงใยเป็นสิ่งจำเป็นของการแอบรัก.. แต่ความกล้าเป็นสิ่งจำเป็นของการบอกรัก..

..ความรักมันซ่อนอยู่ทุกที่ในโลกแหละ... แต่คุณหามันเจอหรือเปล่า..

..การค้นหาใจตัวเองสำคัญพอๆกับการค้นหาความรัก ..เพราะบางทีความรักมันก็ซ่อนอยู่ในใจเรานั่นแหละ...

...จบดีก่าก่อนจะซึ้งไปก่านี้....

.

อ่อ.. ข้อสุดท้าย

.

..อย่ามั่นใจว่าเพื่อนคุณเป็นเพื่อนรัก.. เขาอาจจะกำลังแอบรักเพื่อนก็ได้..

..เพื่อนสนิท..

.

.

ของแถม..เปิดโถด...เอ๊ย โปรดเถิดดวงใจ หุ หุ

:ไม่ตั้งหัวข้อแบบนี้ไม่เข้ามาอ่านกันแน่เล้ย ก็ออกจะเชยอะน่ะป่านนี้เพิ่งจะไปดู..อายอ่ะ

: เอ็ดดี้เว้ยไม่ต้องห่วงนะ.. กูเป็นเพื่อนแบบฟุเหยินว่ะ อย่าคิดเกินเลยนะมึง หุ หุ